• świadoma tego, czego nie chce;
• niezależna, więc gotowa do podejmowania decyzji, które dotyczą jej bezpośrednio;
• odmawiająca, gdy propozycja narusza jej integralność;
• szukająca najlepszej dla siebie strategii, strategii która poprawi jakość jej życia;

18 maja to Międzynarodowy Dzień Muzeów. Święto to zostało ustanowione w Moskwie 28 maja 1977 roku przez Międzynarodową Radę Muzeów (ICOM, International Council of Museums), działającą przy UNESCO. Co roku ideę święta promuje inne hasło. Tegoroczne to: „Muzea w zmieniającym się świecie. Nowe wyzwania. Nowe inspiracje.”

Dewiza Rady Muzeów brzmi następująco: „Muzea są ważnym środkiem wymiany kulturalnej, wzbogacania kultur i rozwoju wzajemnego zrozumienia, współpracy i pokoju między narodami.” To dzień, w którym specjaliści od muzeów i ich pracownicy pragną zwrócić uwagę społeczeństwa właśnie na te instytucje.

Przy okazji Dnia Muzeów będziemy mogli w dniach 18 i 19 maja 2012 r. zajrzeć w zakamarki muzeów, galerii i instytucji kultury zazwyczaj niedostępne przez cały rok. I to bezpłatnie!

Pierwsza edycja Europejskiej Nocy Muzeów odbyła się w Berlinie w 1997 roku, frekwencja tej nocy przerosła wszelkie oczekiwania organizatorów. Już następnego roku w ślad za Berlinem poszły inne europejskie stolice – Paryż, Amsterdam. I tak w ubiegłym roku w Europejskiej Nocy Muzeów uczestniczyło ponad 2300 placówek z 120 miast, około 30 europejskich krajów. Obecnie to jedna z największych imprez kulturalnych na świecie.

Wiele polskich miast udostępnia swoje muzea i często zapewnia dodatkowe atrakcje w ramach Nocy Muzeów. Koniecznie zobacz, co będzie się działo w weekend w twoim mieście!

Zobacz: noc-muzeow.pl

Autor artykułu

Karolina Ślusarczyk opublikowanych: 156
Filolożka, pedagożka, redaktorka serwisu Dzieci są ważne. Mieszka z rodziną na wsi. Miłuje książki, ubóstwia naturę i aktywny tryb życia. Kocha polskie Tatry i Bieszczady. Mama Alicji.

Promieniowanie docierające do Ziemi dzielimy na krótkie – UVB i długie – UVA, ale tylko promieniowanie UVB syntetyzuje wit. D w skórze. Promieniowanie UVA zwiększa ryzyko raka skóry i przyczynia się do jej fotostarzenia. Dlatego należy wybrać odpowiedni okres w roku, aby bezpiecznie i skutecznie korzystać ze słońca, natomiast unikać opalania się, kiedy promieniowanie UVB nie występuje.

Witamina D3

Witamina D3 to rozpuszczalny w tłuszczach hormon steroidowy, który powstaje w skórze (a właściwie w sebum) podczas ekspozycji na promienie UVB. Podczas kontaktu tych cennych promieni ze skórą pochodna cholesterolu jest przekształcana w wit. D3. W ciągu 48h witamina ta jest wchłaniana do krwioobiegu i podnosi poziom wit. D w organizmie. Dlatego nie należy myć skóry mydłem zaraz po opalaniu. (…)

Myjąc się mydłem, zmyjesz znaczną część wit. D3 powstałej w skórze, i ograniczysz korzystny wpływ słońca na organizm. Dlatego, aby zoptymalizować poziom wit.D, powinno się umyć mydłem dopiero dwa dni po ekspozycji na słońce (od razu po opalaniu należy oczywiście zadbać o higienę skóry pod pachami i okolic intymnych, nie jest to jednak konieczne w przypadku reszty ciała). Wiele osób będzie kwestionować to zalecenie, gdyż tradycyjnie podaje się, że wit. D powstaje w skórze, nie zaś na jej powierzchni. To przekonanie jest oparte na pracy dr Michaela Hollicka sprzed ponad 25 lat. Nowe dowody wskazują, że ten pogląd dot. powstawania wit. D jest nieścisły. Jedyne badanie, które potwierdza, że wit. D3 powstaje w połączeniach skórno-naskórkowych, zostało przeprowadzone u osób, u których sebum usunięto ze skóry. Oprócz pozyskiwania wit. D dzięki promieniom słonecznym, możesz wcierać ją w skórę, gdzie szybko wniknie do krwioobiegu (pod warunkiem, że nie zmyjesz jej w ciągu 48h). Prawdopodobnie dlatego surferzy na Hawajach, którzy przebywają ciągle na słońcu i w wodzie mają niższy poziom wit. D niż ratownicy, którzy nie wchodzą do wody. U surferów poziom ten wynosi ok. 70 ng/ml, a u ratowników i innych osób nie wchodzących do wody jest to ok. 100 ng/ml. Zmywanie sebum ze skóry nie jest dobre i należy tego unikać. Nasze ciało nie jest naturalnie przygotowane na mycie całego ciała mydłem. Możemy myć miejsca, gdzie rozwijają się bakterie, tj. pod pachami i w miejscach intymnych, ale powinniśmy zostawić sebum na skórze, tam, gdzie jego miejsce.
(…)

Pierwszy kontakt ze słońcem

Aby organizm mógł wyprodukować ochronny pigment, który nie tylko tworzy opaleniznę, ale i chroni przed nadmierną ekspozycją na słońce, przez kilka pierwszych dni słonecznej pogody należy ograniczyć korzystanie z jej dobrodziejstw. Jeśli masz dość jasną karnację z tendencją do poparzeń, ogranicz pierwszy kontakt ze słońcem do kilku minut dziennie, szczególnie latem. Im bardziej opalona skóra, tym dłużej możesz przebywać na słońcu. Jeśli masz ciemną karnację, możesz bezpiecznie przebywać na słońcu nawet przez 30 minut, natomiast jeśli masz bardzo ciemną karnację, możliwe, że w ogóle nie musisz przejmować się tym, jak długo przebywasz na słońcu. Jednak zawsze bądź ostrożny i unikaj poparzeń skóry. Jeśli chcesz przebywać w pełnym słońcu, smaruj nieosłoniętą skórę nietoksycznym mleczkiem z filtrem SPF 15. Jednak jeśli preparat zawiera filtr SPF, będzie blokował promienie UVB i organizm nie będzie mógł produkować wit.D. Możesz także zastosować bezpieczny, nawilżający krem bez filtra SPF lub po prostu organiczny olej kokosowy, który nawilży skórę i będzie mieć korzystny wpływ na metabolizm. W ciągu dnia możesz przebywać w cieniu i chronić skórę ubraniem.
(…)

Chroń twarz i oczy

Skóra wokół oczu i twarzy jest zwykle cieńsza. Jej powierzchnia nie jest duża, więc nie przyczynia się znacznie do produkcji wit. D. Należy ją chronić, gdyż występuje tu większe ryzyko fotostarzenia i przedwczesnego powstawania zmarszczek. Możesz stosować bezpieczny krem z filtrem lub nosić czapkę, która będzie chronić oczy.
(…)

Słońce za oknem

Unikaj opalania przez szybę, gdyż zwiększa to ryzyko raka skóry. Szkło w oknie skutecznie blokuje znaczną część promieniowania UVB, ale tylko minimalnie blokuje UVA. Czy ma to jakieś znaczenie? Należy pamiętać, że wit. D3 powstaje dzięki promieniom UVB; natomiast promienie UVA niszczą tę witaminę. To pozwala zachować równowagę w organizmie; jest to mechanizm obronny, który pozwala uniknąć przedawkowania wit. D, kiedy przebywamy na słońcu.

Jednak podczas ekspozycji na słońce przez okna – w biurze, domu czy samochodzie – otrzymujemy promieniowanie UVA, nie otrzymując równocześnie prawie żadnych korzystnych promieni UVB. Może to prowadzić do poważnych problemów ze zdrowiem, gdyż oprócz niszczenia wit. D3, UVA zwiększają również stres oksydacyjny. UVA są jedną z głównych przyczyn raka skóry, jak również przyspieszają proces fotostarzenia się skóry. Im również zawdzięczamy opaleniznę – możesz otrzymać wit. D bez znacznej zmiany koloru skóry, gdyż długość fali promieni UVB nie stymuluje melaniny do wytworzenia opalenizny.

Kiedy nie powinniśmy się opalać

Biorąc pod uwagę zdrowie, nie ma sensu wystawiać skóry na słońce, kiedy jest ono niżej niż 50° nad horyzontem, gdyż nie otrzymamy wtedy cennych promieni UVB, a wystawimy swój organizm na bardziej niebezpieczne i potencjalnie śmiertelne promienie UVA. (Latem słońce ma ponad 61° wysokości; wiosną i jesienią 38°).

Promienie UVA radykalnie zwiększają ryzyko raka skóry i jej fotostarzenie.

(…)
Oto poziom wit. D3, jaki należy zachować:

• < 50 ng/ml – niedobór
• 50-70 ng/ml – optymalny
• 70-100 ng/ml – leczenie raka i chorób serca
• > 100 ng/ml – nadmiar.

Autor: Dr Marcola
Tłumaczenie: Kenay
Źródło: kenayag.com.pl
Foto

Autor artykułu

Dzieci są ważne opublikowanych: 669
Dobry Duch serwisu Dziecisawazne.pl:)

WWF przygotowała raport na temat stanu środowiska na świecie, „Living Planet Report”. Wynika z niego, że jeśli nie ograniczymy konsumpcji i nie zmienimy codziennych nawyków, Ziemia już wkrótce nie będzie w stanie nas utrzymać.

Efekty nadmiernej eksploatacji planety widać już dziś. Na podstawie danych zbieranych od 1970 r., a dotyczących stanu zachowania ponad 9 tys. populacji 2 688 gatunków ssaków, ptaków, gadów, płazów i ryb – wiemy, że ich liczebność zmniejszyła się w skali globalnej o jedną trzecią.

Wysokość strat zależy od rejonu świata. Najgorzej jest w strefie tropikalnej, gdzie dramatycznie ubywa gatunków (dane mówią aż o 60 proc.). Wynika to z ogromnej różnorodności biologicznej tych obszarów i z faktu, że w ostatnich dziesięcioleciach niszczenie lasów równikowych nabiera tempa. Jak podaje WWF, w strefie umiarkowanej niektórych gatunków przybywa, głównie dzięki działaniom ochronnym na rzecz zagrożonych zwierząt.

Tym, co powoduje niszczenie siedlisk i związane z nim wymieranie gatunków, jest wzrost tzw. śladu ekologicznego, związanego z aktywnością ludzi.

To, jak mocno odciska się ten ślad, zależy m.in. od:

• wzrostu liczby ludności,
• poziomu konsumpcji na osobę,
• sposobu wykorzystania zasobów naturalnych,
• emisji dwutlenku węgla (związanej z działalnością ludzi),
• wielkości pól przeznaczonych pod uprawy i hodowlę,
• ilości drewna pozyskiwanego z lasów,
• poławianych ryb i owoców morza,
• budowy infrastruktury.

„Im bogatszy jest kraj, tym większy jest ślad ekologiczny i ilość hektarów przypadających na osobę” – tłumaczy Paweł Średziński z WWF Polska. – „Wynika to z siły nabywczej i poziomu konsumpcji, znacznie wyższego niż w ubogich państwach. Jednocześnie największe straty w ekosystemach są odnotowywane w tych częściach świata, których mieszkańcy odciskają na Ziemi znacznie mniejszy ślad ekologiczny. Ma na to wpływ zapotrzebowanie bogatych krajów, przy jednoczesnym braku skutecznych mechanizmów ochrony środowiska w ubogich państwach Afryki, Azji i Ameryki Południowej”.

Obecnie poziom naszej rocznej konsumpcji wynosi o 50 proc. więcej, niż Ziemia może wyprodukować. W praktyce oznacza to, że dla odnowienia zasobów planeta potrzebuje półtora roku – wylicza WWF.

Ekolodzy podkreślają, że można jeszcze odwrócić trendy, które grożą wyeksploatowaniem Ziemi. Można zmienić nasze codzienne zachowania w wielu dziedzinach życia, ucząc się oszczędnie korzystać z zasobów Ziemi.

Źródło: www.naukawpolsce.pl

Autor artykułu

Dzieci są ważne opublikowanych: 669
Dobry Duch serwisu Dziecisawazne.pl:)

To dwustronna lala. Jak to możliwe? Po prostu – pod sukienką jest druga, inna lala. Dodatkowo, Lala ma wszytą metkę, na której wpisujemy imię i telefon właściciela (w razie, gdyby się zgubiła).

Dlaczego Lalka Obracanka jest taka fajna?

• jest bardzo kolorowa,
• jest ładna i sympatyczna,
• ma milion zastosowań: może być księżniczką, siostrzyczką, panią nauczycielką, baletnicą, poduszeczką, towarzyszką podróży,
• jest bardzo starannie wykonana, od razu wiadomo, że jest jedyna, tylko dla ciebie,
• jest bezpieczna dla dziecka, ponieważ jest uszyta ze starannie wybranych naturalnych tkanin bawełnianych (na zewnątrz), wewnątrz wypełniona granulatem silikonowym, jest barwiona naturalnymi barwnikami roślinnymi ,
• można ją prać w pralce,
• jest tworzona w Poznaniu,
• kiedy już mocno podupadnie na zdrowiu, ulegnie recyklingowi,
• to świetny pomysł na prezent, niekoniecznie dla dziecka.

Nasza Lala Obracanka od razu wylądowała w miękko wyścielonym wózku i chciała iść na spacer. Potem przyszła pora na zabawę w teatrzyk, gdzie Lala grała główną rolę, a nawet dwie, w końcu to Obracanka. Bardzo przypadła do gustu dzieciom, które nas odwiedzają, i to nie tylko dziewczynkom. Ja pamiętam takie z dzieciństwa i cieszę się, że pomysł na klasyczną Lalę dwa w jednym doczekał się nowej interpretacji. Zresztą bardzo udanej! Lalka stymuluje wyobraźnię dziecka, dostarcza nowych pomysłów, nie ogranicza.
Szkoda tylko, że Lala nie należy do najtańszych. Ale przynajmniej wiadomo na co, tzn. na kogo, można odkładać pieniążki do skarbonki .

Autor artykułu

Karolina Ślusarczyk opublikowanych: 156
Filolożka, pedagożka, redaktorka serwisu Dzieci są ważne. Mieszka z rodziną na wsi. Miłuje książki, ubóstwia naturę i aktywny tryb życia. Kocha polskie Tatry i Bieszczady. Mama Alicji.

Jest jedną z najstarszych roślin uprawnych na świecie. Amarantus jest nazywany zbożem XXI wieku, ponieważ jego nasiona pod względem ilości składników odżywczych przewyższają nawet pszenicę. Wykorzystuje się go w postaci kaszy i mąki. Jest produktem bezglutnowowym. Ma wysoką zawartość białka, które przewyższa wartością biologiczną białka mleka. Szarłat to bogactwo  minerałów (np. łatwo przyswajalnego żelaza, wapnia i magnezu), witamin z grupy B oraz witaminy A, E i C, nienasyconych kwasów tłuszczowych, tokotrienoli i włókna strawnego, obniżających poziom cholesterolu, oraz unikalnego skwalenu, który opóźnia procesy starzenia się organizmu. Ma dwukrotnie więcej błonnika niż otręby owsiane.

2. Gomasio

Zdrowa posypka na bazie sezamu, używana zamiast soli, do kanapek, sałatek, zup, potraw z ryżu, itp. Zawiera bogactwo minerałów, m.in wapnia, fosforu, cynku, magnezu, potasu, żelaza oraz nienasyconych kwasów tłuszczowych i łatwo przyswajalnego białka. Przygotowanie: ziarna sezamu i siemienia lnianego mieszamy w stosunku 2:1 lub 1:1, lekko podprażamy na suchej patelni z dodatkiem grubej soli morskiej. Na szklankę ziaren dodajemy dużą łyżkę soli. Przestudzone ziarna mielimy w młynku do kawy lub tłuczemy w moździerzu. Chcąc jeszcze bardziej podnieść wartość odżywczą gomasio, częściowo sól możemy zastąpić zmielonymi wodorostami. Przechowujemy do 5 dni w słoiczku w suchym miejscu.

3. Granola

Mieszanina płatków zbożowych, rodzynek, orzechów, pestek, suszonych owoców i naturalnego słodu, prażona do chrupkości. Bardzo pożywna potrawa, która może zastępować dzieciom starszym słodycze, można też podawać ją na śniadanie, zalewając ciepłym mlekiem zbożowym.

4. Popping ze zbóż (ziarno ekspandowane)

Ekspandowanie to jedna z najbardziej nowoczesnych metod stosowanych w przetwórstwie produktów zbożowych. Polega na krótkotrwałym działaniu wysokiej temperatury i ciśnienia na zboża w specjalnym urządzeniu (ekspanderze). Proces ten może mieć na celu: uszlachetnienie żywności poprzez zwiększenie przyswajalności składników odżywczych, nadanie jej specjalnego smaku, przygotowanie  produktów przeznaczonych do bezpośredniego spożycia.

5. Melasa

Produkt powstający podczas produkcji cukru białego z trzciny cukrowej lub buraków cukrowych. Jest to ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, bogaty odżywczo. Składniki mineralne w melasie:  potas 4,69% – 5,5%, sód 0,75% – 0,8%, wapń 0,22% – 0,25%, magnez 0,03% – 0,04% żelazo 0,03%, fosfor 0,05% – 0,06%. Dobry zamiennik białego cukru, sprawdza się w wypiekach, przygotowaniu deserów.

6. Wodorosty, algi

Rosną we wszystkich morzach świata. Różnią się kolorami, kształtem, oraz głębokością występowania. Od wielu pokoleń stosowane są  jako składnik pokarmowy w tradycyjnej kuchni społeczności żyjących nad akwenami wodnymi. Zawierają ok. 70 proc. pełnowartościowego białka, kryją bogactwo składników mineralnych: wapnia, żelaza, potasu, siarki, jodu, a także śladowe ilości innych pierwiastków, m.in manganu, selenu, cynku i krzemu. To również naturalne źródło bardzo dobrze przyswajalnego żelaza. Zawierają ponadto witaminy z grupy B, beta-karoten, witaminę C oraz K i E. Znakomicie oczyszczają organizm, wspomagają odporność, pracę serca, obniżają ciśnienie i poziom cholesterolu. Dzięki zawartości jodu, są naturalnym środkiem stosowanym przy niedoczynności tarczycy. Wpływają korzystnie na pracę przewodu pokarmowego, dlatego m.in wykorzystywane są w leczeniu otyłości.

7. Syrop z agawy

Otrzymywany jest z meksykańskiej rośliny z rodziny agawowatych, przypominających kaktusy. Kwiaty tej rośliny, podobnie jaki liście, łodygi oraz sok (o nazwie aguamiel — miodowa woda) są jadalne. Liście do jedzenia można zbierać zimą i na wiosnę, gdy rośliny obfitują w sok. Sok z agawy jest dobrą  alternatywą dla cukru w kuchni. W smaku przypomina delikatny miód. Ma niski indeks glikemiczny, przez co nie powoduje wysokiego wzrostu glukozy we krwi. Jego barwa może być jasna lub ciemna, zależnie od intensywności procesu oczyszczania. W syropach o ciemnej barwie jest większa ilość żelaza, wapnia, potasu i magnezu. Należy pamiętać, że syrop z agawy składa się głównie z fruktozy (92%-56%) i glukozy (20%-8%). Wysokie stężenie fruktozy może mieć negatywne skutki zdrowotne i powodować symptomy nietolerancji fruktozy. Możemy zatem używać syropu z agawy w niewielkiej ilości, na zmianę z innymi zamiennikami cukru.

8. Ksylitol

Jest tak zwanym alkoholem cukrowym, uzyskiwanym z drzewa brzozy. Obecnie jest zarejestrowany jako dodatek do żywności E967 (substancja słodząca). Jest bardzo dobrym zamiennikiem białego cukru. Ma niski indeks glikemiczny, powoli przetwarzany w  organizmie (z minimalnym udziałem insuliny), może być stosowany przez diabetyków. Ma działanie antybakteryjne, ułatwia przyswajanie wapnia, poprzez regulowanie pH śliny ma działanie przeciwpróchnicze. Ogranicza rozwój pleśni i drożdżaków, m.in w układzie pokarmowym. Należy uważać z dużą ilością ksylitolu, gdyż może mieć działanie przeczyszczające.

9. Spirulina

Mikroskopijnej wielkości alga o kolorze ciemno-zielonym, czasami z niebieskim odcieniem. Zapachem przypomina wodę morską. Najczęściej sprzedawana jest w postaci tabletek. Dobierając suplement, należy zwrócić uwagę czy jest to 100% spiruliny, czy też zawiera dodatkowo “wypełniacze”, które obniżają jakość końcowego produktu.

10. Olej Budwigowy

Olej z lnu złocistego tłoczony na zimno, nieoczyszczony. Charakteryzuje się wysoką zawartością niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT) z rodziny Omega-3. By olej zachował swoje właściwości, powinien być przechowywany w ciemnych szklanych butelkach w temp. 4-10 stopni. Stosuje się go wyłącznie na zimno, polewając nim potrawy bezpośrednio przed spożyciem. Nie można go podgrzewać i używać do smażenia, gdyż powoduje to utratę wartości odżywczych. Nazwa pochodzi od leczniczej diety opartej o olej lniany, która została opracowana przez znaną dr Joannę Budwig, która leczyła  wielu ludzi z różnymi schorzeniami, począwszy od lekkich przypadłości, a skończywszy na nowotworach.

11. Quinoa (komosa ryżowa)

Roślina pochodząca z Ameryki Południowej, znana już za czasów Inków (”złoto Inków”). Ziarno komosy to źródło pełnowartościowego białka (zawiera wszystkie aminokwasy niezbędne dla człowieka, co w pokarmach roślinnych jest wyjątkowe) oraz soli mineralnych: wapnia, fosforu, potasu i  żelaza, magnezu i witamin z grupy B. Jest produktem bezglutenowym i ma niski indeks glikemiczny. Wykorzystywany jest do zup,  jako składnik zbożowy w głównych posiłkach i sałatkach. Na terenie Polski powstają pierwsze pola uprawne kosmosy ryżowej.

12. Tahini

Pasta z utartego sezamu, który jest wcześniej podprażany w celu wydobycia lepszych walorów smakowych. Może też być przygotowana z niełuskanych ziaren sezamu, wówczas smak pasty jest bardziej gorzki. Ma wysokie wartości odżywcze i energetyczne. Zawiera łatwo przyswajalne białka, 60% wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, witaminy i mikroelementy (żelazo i magnez). Wykorzystuje się ją do wielu potraw: hummusu, chałwy, ciasteczek, sosów, jako zagęstnik do zup.

13. Hummus

Pasta do pieczywa. Występuje wiele wariantów, ale we wszystkich podstawowym składnikiem jest ciecierzyca. Podstawowy przepis to ugotowana zmiksowana cieciorka, wymieszana z miażdżonym czosnkiem, tahini i oliwą z oliwek. Dodatkowo można doprawić ją sokiem z cytryny czy ulubionymi przyprawami. Hummus to potrawa bogata  w białko, wiele witamin i składników mineralnych oraz w błonnik.

14. Masala

Mieszanki ziół i przypraw przyrządzane na bieżąco, poprzez ucieranie świeżych składników w moździerzu. Niektóre składniki masali są wcześniej oddzielnie prażone.  Masale wywodzą się z kuchni indyjskiej. W Polsce najbardziej znane jest curry (mieszanka kurkumy, imbiru, pieprzu, gorczycy, chilli i kminu rzymskiego) i masala garam (kmin rzymski, kolendra, pieprz, kardamon i niewielkie ilości cynamonu, chilli, gałki muszkatołowej).

15. Shoyu

Japoński sos, stosowany w kuchni orientalnej. Powstaje poprzez fermentację mieszanki soi, pszenicy, soli i wody. Tamari jest sosem opartym wyłącznie na soi. Dzięki fermentacji soja staje się łatwiej przyswajalna przez ludzki organizm,  a sos nabiera charkaterystycznego zapachu i smaku. Używany zamiast soli i do wzmocnienia smaku potraw, np. sushi, potraw z woka, makaronu, ryżu czy duszonych warzyw.

16. Miso, pasta miso

Japońska gęsta pasta z fermentowanej soi z dodatkiem jęczmienia lub ryżu oraz drożdży i soli. Ma smak słony, jednak jego intensywność oraz to, czy ostateczny smak będzie bardziej słodkawy czy pikantny, zależą od procesu fermentacji. Miso zawiera dużo białka, minerałów i witamin, dlatego stanowi główny pokarm w Japonii w postaci populanej zupy miso. Można dodawać ją do mięs, używać do piklowania warzyw, oraz jako dodatek do grilowanych warzyw i potraw z ryżu.

17. Tofu

Sojowy twarożek, który wywodzi się z kuchni chińskiej. Powstaje w procesie koagulacji “mleka” sojowego. W zależności od dalszej obróbki uzyskuje się wiele odmian, np naturalny, wędzony, marynowany. Produkt obfituje w wartościowe białko, nienasycone kwasy tłuszczowe, minerały i witaminy: sole żelaza, fosforu, potasu, sodu, witamin z grupy B, choliny i witaminy E. Samo tofu nie ma smaku, dlatego łatwo przejmuje smak przypraw. Wykorzystywane do wielu potraw: kotletów, sałatek, farszów, zapiekanek, stanowi również doskonały zamiennik serów z mleka odzwierzęcego.

18. Ajwan

Przyprawa pochodzi z Indii, nazywana jest inaczej kminkiem koptyjskim, a zapachem przypomina tymianek. Doskonale nadaje się do potraw z roślin strączkowych, wypieku pieczywa, placków. Można go używać w postaci całych nasion lub roztartego w moździerzu. Ma działanie aseptyczne i poprawiające trawienie.

19. Halawa, chałwa

Gęste słodkie desery. Bazują na smaku tahini lub masła orzechowego. Słodzone są cukrem lub miodem (oczywiście polecamy miód). Są one bardzo słodkie i kruche. Inne chałwy mogą bazować na mące lub kaszy mannej, maśle i słodzie, wówczas ich konsystencja jest galaretowata. Można uzyskać różne kompozycje smakowe z różnymi dodatkami – np. suszonych owoców, marchwi, kakao, itp.

20. Karob

Mączka z chleba świętojańskiego, drzewa rosnącego w ciepłym klimacie. Ziarna karobu ukryte są w długich strączkach zwisających z drzewa. Zawierają mnóstwo białka, magnezu, żelaza, wapna, węglowodanów i fosforu. Karob w proszku wykorzystywany jest w przemyśle spożywczym jako substytut czekolady, kakao. Nie zawiera kofeiny i teobrominy oraz kwasu szczawianowego, blokującego prawidłowe wchłanianie wapnia (obydwa te składniki występują w czekoladzie). Karob ma zastosowanie lecznicze w przypadku biegunki oraz pomaga w przypadku mdłości, wymiotów i rozstroju żołądka.

21. Agar (E406)

Dodatek do żywności wykorzystywany jako bezbarwna, bezzapachowa, lekko słodka w smaku substancja żelująca. Agar jest wytwarzany z krasnorostów, głównie z okolic Japonii, często pozyskiwanych z podwodnych plantacji. Głównym jej składnikiem jest galaktoza – cukier trudno przyswajalny przez człowieka, dlatego może mieć łagodne działanie przeczyszczające. Stosowowany jako substancja wspomagająca trawienie, utratę masy ciała, w leczeniu hemoroidów. Agar uważany jest za bezpieczniejszy od powszechnie stosowanej żelatyny, ale niekiedy może wywoływać odczyny alergiczne. Stanowi też dobre źródło wapnia i żelaza. Przewyższa właściwości żelatyny tym, że nie topnieje tak łatwo. Obecnie coraz częściej jest wykorzystywany w przemyśle spożywczym, m. in do produkcji słodyczy. Należy pamiętać, że agar nie zetnie się jeśli w potrawie będzie ocet winny lub produkty zawierające dużą ilość kwasu szczawiowego.

22. Stewia

Roślina o bardzo słodkich liściach. Wykorzystywana jest jako naturalny słodzik, aż 250-450 razy słodszy od cukru. Może być wykorzystywana do wypieków, ponieważ jest odporna na wysoką temperaturę (ok 200 st. Celsjusza). Jest produktem spożywczym  pozbawionym kalorii, może być stosowana przez cukrzyków – nie podnosi poziomu cukru we krwi. Nie powoduje próchnicy zębów.

23. Kuzu

Skrobia uzyskiwana z bulwy opornika łatkowatego (Pueraria), rosnącej na terenie Japonii. Kuzu występuje w postaci proszku i stosowane jest jako zagęszczacz. Jest bogatym źródłem żelaza, wapnia oraz fosforu. W medycynie chińskiej wykorzystuje się je w leczeniu migreny, niewydolności naczyń wieńcowych, pomaga przy nadciśnieniu tętniczym, alergii, biegunkach, w leczeniu choroby alkoholowej (dzięki zawartości izoflawonoidów, m.in puearyny, daidzeiny). Stosowany jest również w leczeniu przeziębień, grypy, gorączki.

24. Lukrecja

Bylina występująca w południowej Europie i Azji. Już w starożytnym Rzymie i Grecji, Egipcie i Chinach była wykorzystywana w ziołolecznictwie. Ma właściwości  moczopędne, przeczyszczające, przeciwzapalnie, antyalergiczne, immunostymulujące, przeciwłojotokowe, wykrztuśne, oraz łagodnie podnosi ciśnienie krwi. Obecnie wykorzystywana jest w przemyśle spożywczym jako środek słodzący. Ma ona słodko-mdły smak, jest 50-krotnie słodsza od tradycyjnego cukru. Dodatkowo znalazła zastosowanie w kosmetyce, w produkcji preparatów pielęgnacyjnych o działaniu łagodzącym wszelkie stany zapalne skóry. Nie mogą stosować lukrecji osoby z nadciśnieniem, z zaburzeniami pracy wątroby, używające środków diuretycznych, oraz kobiety w ciąży.

Zobacz projekt Zdrowy Przedszkolak. Kampania na rzecz naturalnej diety w przedszkolu.

Foto

Autor artykułu

Emilia Lorenc opublikowanych: 16
Łącząc starożytną mądrość medycyny naturalnej i nowoczesne odkrycia medycyny akademickiej w praktyce pomaga pacjentom pielęgnować i utrzymać zdrowie (wraz z mężem, lekarzem Markiem). Dodatkowo organizuje i prowadzi spotkania z myślą o dzieciach, młodzieży, rodzicach, upowszechniając zdrowie oraz życie w zgodzie z przyrodą. Prywatnie mama w radosnej rodzinie z trójką dzieci.
Wykształcenie: Wydział Farmaceutyczny Oddział Analityki Medycznej w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Studia Podyplomowe z Biologii Molekularnej Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Studia Podyplomowe z Poradnictwa Żywieniowego i Dietetycznego Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
http://www.integrativemedicine.eu

Poprawne odpowiedzi to spora dawka wiedzy na temat stewii:

1. Stewia pochodzi z Paragwaju.
2. Słodycz uzyskuje się głównie z jej liści.
3. Better Stevia™ jest słodsza od cukru 200 razy.
4. 2 krople Better Stevia Naturalny Smak w płynie zastępują jedną łyżeczkę cukru.
5. Dzieci mogą spożywać Better Stevię.
6. Better Stevia zawieta … 0% cukru!
7. Better Stevia jest bezkaloryczna.
8. Można ją używać do wypieków.
9. Jest bezpieczna dla kobiet w ciąży.
10. Unia Europejska dopuściła Stevię do użytku w 2011 roku.

Poniżej lista osób, które wygrały zestawy Better Stevia:

1. Ada Trzpil
2. Piotr Zagórski
3. Anna Bednarczyk
4. Sylwia Lompart
5. Agata Sadza
6. Anna Polek
7. Katarzyna Tul
8. Renata Kaczorowska
9.  Dorota Rezik
10. Karolina Wysocka
11. Magdalena Olas
12. Magdalena Nowicka
13. Tomasz Junkwisz
14. Magdalena Drożdżal
15. Anna Śliz-Kolano
16. Sławomir Strzelecki
17. Wiesława Legutko
18. Agnieszka Busiak 
19. Ewa Sidor 
20. Kasia i Wojtek Otłowscy

W skład nagród wchodzą:

• Better Stevia™ Naturalny smak (na glicerynie roślinnej) – 60 ml,
• Pasta do zębów ze stevią dla dzieci,
• Hot Cocoa – kakao słodzone Better Stevia™ – 330 g,
• Drobny upominek dla dzieci.

Ze zwycięzcami konkursu skontaktujemy się drogą mejlową. Gratulujemy!

Autor artykułu

Dzieci są ważne opublikowanych: 669
Dobry Duch serwisu Dziecisawazne.pl:)

Do programu może przystąpić każda firma prywatna i instytucja publiczna (np. restauracja, sklep, salon fryzjerski, urząd, biblioteka, muzeum), w której karmiące piersią matki są mile widziane oraz – jeśli pozwalają na to warunki lokalowe, która zapewnia intymne miejsce do karmienia piersią: wygodne krzesło, fotel lub osobny pokój specjalnie do tego przeznaczony.

„Do udziału w Strefie Karmienia Piersią firma może zgłosić się sama, wypełniając formularz umieszczony na stronie programu”- mówi Magdalena Ramos-Smul, wiceprezeska Fundacji Mleko Mamy, organizatora programu. „Może zostać również nominowana przez mamy. Zachęcamy je do aktywnego włączenia się w naszą akcję i zgłaszania nam propozycji przyjaznych karmieniu piersią miejsc oraz dzielenia się swoimi doświadczeniami, co przyczyni się do budowania bazy instytucji” – dodaje.

Program, który jest projektem długoterminowym, daje szansę na to, że przedstawiciele coraz większej liczby instytucji zaczną zauważać, że wśród ich klientów znajdują się mamy karmiące. Dzięki temu kobiety będą mogły kontynuować aktywny tryb życia, a ich dzieci otrzymywać, niezależnie od miejsca przebywania, najlepiej dopasowany do swoich potrzeb pokarm – mleko mamy.

Chociaż mleko matki jest najwłaściwszym pożywieniem dla dzieci i niemowląt (Światowa Organizacja Zdrowia zaleca wyłączne karmienie piersią do ukończenia 6 miesiąca życia oraz kontynuowanie karmienia do 2 roku życia dziecka), przynosi szereg korzyści zdrowotnych i emocjonalnych zarówno dla dziecka jak i mamy, w Polsce wiele kobiet przestaje karmić piersią w już pierwszych 3 miesiącach po narodzinach. Z badań realizowanych przez lek med. Urszulę Bernatowicz–Łojko w województwie kujawsko-pomorskim wynika, że choć po porodzie 86% niemowląt jest karmionych wyłącznie mlekiem mamy, w czwartym miesiącu odsetek ten spada do 31%, a w szóstym miesiącu do 14%. Co więcej, w ciągu ostatnich 15 lat procent dzieci karmionych wyłącznie piersią zmniejszył się znacznie: o ponad jedną trzecią w 4 miesiącu życia niemowląt i o połowę w szóstym miesiącu, w porównaniu do danych z 1997 roku.

Część mam przestaje karmić między innymi z braku społecznego wsparcia i akceptacji, czują się niekomfortowo karmiąc dziecko piersią w miejscach publicznych. Świadomość istnienia przyjaznych instytucji przyczyni się do zwiększania pewności siebie kobiet i wspierania karmienia piersią, a tym samym do budowania zdrowszego społeczeństwa. „Widzę jak wiele w udanym karmieniu piersią zależy nie tylko od determinacji mamy, ale też od wsparcia, które dostaje i dostępu do rzetelnej informacji. Jednym z elementów tego wsparcia jest akceptacja obecności karmiących mam w przestrzeni publicznej” – stwierdza Agnieszka Stein, psycholog dziecięcy, autorka książki „Dziecko z bliska”.

Do karmienia piersią, również publicznego, zachęca ambasadorka Strefy, piosenkarka i ekomama Reni Jusis: „Nie ma lepszego sposobu na wzmacnianie odporności malucha niż mleko mamy” – mówi. Karmienie piersią pozwala mi także na budowanie naturalnej i niepowtarzalnej więzi z dzieckiem.

Pomysł na stworzenie kampanii pojawił się w wyniku zorganizowanego w kwietniu 2011 roku przez Fundację Mleko Mamy konkursu na najciekawsze zdjęcie przedstawiające karmienie piersią. Dziesięć zwycięskich fotografii pokazywało piękno i bliskość płynącą z karmienia piersią. Odrzucenie przez Galerię Pociąg do Sztuki wystawy pokonkursowej, uzasadnione obraźliwym i szokującym charakterem zdjęć, wywołało dyskusję na temat tego sposobu karmienia niemowląt. W odpowiedzi mamy zorganizowały flashmob, polegający na publicznym karmieniu w warszawskim metrze. „Postanowiliśmy wykorzystać energię i zaangażowanie kobiet i zaprosić je do wspólnego działania” – mówi Magdalena Ramos-Smul. „Wierzymy, że zaowocuje to zwiększaniem świadomości potrzeb mam karmiących oraz rosnącą akceptacją dla publicznego karmienia piersią”.

Autor artykułu

Dzieci są ważne opublikowanych: 669
Dobry Duch serwisu Dziecisawazne.pl:)